Cele Zrównoważonego Rozwoju (SDG)

Cele Zrównoważonego Rozwoju (17 punktów): Koniec z ubóstwem. Zero głodu. Dobre zdrowie i jakość życia. Dobra jakość edukacji. Równość płci. Czysta woda i warunki sanitarne. Czysta i dostępna energia. Wzrost gospodarczy i godna praca. Innowacyjność, przemysł, infrastruktura. Mniej nierówności. Zrównoważone miasta i społeczności. Odpowiedzialna konsumpcja i produkcja. Działania w dziedzinie klimatu. Życie pod wodą. Życie na lądzie. Pokój, sprawiedliwość i silne instytucje. Partnerstwa na rzecz celów.

Cele Zrównoważonego Rozwoju (ang. SDG – Sustainable Development Goals)

W 2015 roku przywódcy państw należących do ONZ podpisali dokument pt. „Przekształcania naszego świata: Agenda na Rzecz Zrównoważonego Rozwoju – 2030”. W dokumencie pojawiło się 17 kwestii (SDG), które opracowano na podstawie propozycji wysuniętych na forum Konferencji Narodów Zjednoczonych w Rio de Janeiro w 2012 roku. W imieniu Polski deklarację podpisał prezydent Andrzej Duda. Deklaracja zawierała również krytykę poprzedniego planu z 1992 roku, według której postęp wdrażanego rozwoju był nierówny. Nierówności stały się podstawą do wypracowania nowego planu, w którym większą wagę przykłada się do środowiska, zrównoważonego rozwoju i likwidacji biedy. Na powyższej grafice można zobaczyć 17 punktów, na których bazuje deklaracja. Cele te są kontynuacją Milenijnych Celów Rozwoju, obowiązujących w latach 2000-2015. W rezolucji oprócz 17 głównych celów SDG zawarto także 169 celów szczegółowych oraz 232 wskaźniki, umożliwiające ocenę postępów w ich realizacji.

 

Według ostatnich prognoz, w 2030 roku nadal 575 milionów osób będzie żyło w skrajnym ubóstwie, a jedynie około jedna trzecia państw zrealizuje cel zmniejszenia krajowego poziomu ubóstwa o połowę. Co szokujące, poziom głodu na świecie wrócił do stanu, który nie był notowany od 2005 roku, a ceny żywności w wielu krajach są wyższe niż w latach 2015-2019. Jeśli nic się nie zmieni, zlikwidowanie różnic w zakresie ochrony prawnej ze względu na płeć oraz usunięcie dyskryminujących przepisów zajmie 286 lat. W dziedzinie edukacji skutki wieloletnich niedoinwestowań i strat w nauce są takie, że do 2030 roku około 84 miliony dzieci nie będzie chodzić do szkoły, a 300 milionów uczniów i młodych ludzi nie będzie potrafiło czytać i pisać.

Jeżeli ten materiał Cię zainteresował zachęcamy do zapoznania się z raportem UN z 2022 roku.